ميان دبيس بن صدقه و ملك طغرل قرار بر اين بود كه به راه خود ادامه دهند تا از نهرهاى دياله و تامرا عبور كنند و جسر نهروان را قطع نمايند . آنگاه دبيس توقف كند و مواظب راه‌ها باشد و ملك طغرل به بغداد برود و آنجا را تحت تصرف در آورد و به غارت شهر پردازد .

--> [ ( - ) ] الملك » به همين مناسبت است . در 628 ميلادى هرقل آن را ويران نمود . در دورهء اسلامى مركز ناحيهء زراعتى در استان شاه قباد ، و از پاسگاه‌هاى كاروانى نسبتا معتبر بر جادهء خراسان بود ، چندى از مواضع مستحكم خوارج گرديد . دسكره به تدريج رونق فراوان يافت و ابن حوقل در حدود 367 هجرى قمرى آن را شهرى پر رونق در ميان نخلستان‌ها توصيف كرده است . دسكره در زمان ياقوت و صاحب مراصد الاطلاع دهكده‌اى بيش نبوده است معلوم نيست كه دسكره در چه زمانى متروك شد . جغرافيادان‌هاى قديم عربى نويس بناهاى عالى شاهان ايران را در دسكرهء ساسانى ستوده‌اند . ويرانه‌هاى شهر ساسانى در حدود پانزده كيلومترى جنوب شهر « بان » بر ساحل چپ دياله باقى است . ويرانه‌هاى دسكرهء دورهء اسلامى به اسكى بغداد معروف است . در امپراطورى ساسانى چند شهر ديگر نيز به نام دستگرد بوده است . ( دائرة المعارف فارسى )